Ik
Tweestammige Germanische naam met ongeveer de betekenis `bekwaam in het raad geven’. Uit Koen- `koen, dapper’ en -raad `raad’. Vergelijken voor de betekenis Griekse Thrasyboulos. Vele vorstelijke en adellijke personen (vooral Duitse koningen, keizers, graven enzovoort) droegen in de middeleeuwen deze naam. Vooral in Duitsland vond hij ook steun, en daardoor nog sterkere verbreiding, door een heilige van deze naam: Konrad, in 934 bisschop van Konstanz. Gest. 975; kerk. feestdag: 26 nov. Hij werd een zeer populaire heilige, maar de naam vond waarschijnlijk ook veel verbreiding door Konradin (dit is een vleivorm), de laatste van de Hohenstaufen, die door Karel van Anjou in 1268 verslagen werd. Op de populariteit van de naam in Duitsland wijst de uitdrukking Hinz und Kunz (Hinz is een oude vleivorm van Hendrik/Heinrich/Heinz, Kunz vanzelfsprekend bij Konrad), te vergelijken met nederlandse Jan, Piet en Klaas en engelse Jack and Jill.
Beneden vinden jullie een versie voor anderstaligen 
:
Dwuczłonowe imię germańskie znaczące ‘biegły/śmiały w udzielaniu rady’. Składające się z ‘Koen’ – dzielny, śmiały – oraz z ‘-raad’ – rada. Porównywalne z greckim Thrasyboulos. W Średniowieczu imię to nosiło wiele osób z rodów królewskich i szlacheckich (np. niemieccy królowie, cesarze, hrabiowie, etc.). Bardzo popularne w Niemczech i stamtąd szeroko rozprzestrzenione, zwłaszcza przez świętego tego imienia: Konrada, od 934 r. biskupa Konstancji, zmarłego w 975 (święto kościelne 26 listopada). Był to bardzo popularny święty, lecz imię prawdopodobnie zostało też spopularyzowane przez Konradyna (forma zdrobniała), ostatniego z Hohenstaufów, w 1268 r. pokonanego przez Karola Andegaweńskiego. Na popularność tego imienia w Niemczech wskazują formy Hinz oraz Kunz (Hinz jest starą zdrobniałą formą od Hendrik/Heinrich/Heinz, Kunz odnosi się do Konrada), porównywalne z niderlandzkim Jan, Piet, Klaas oraz angielskim Jack i Jill.
Kallipygos
Ray
no i stało się, odwaliło u zupełnie….
Że niby kto ma to czytać (no zakładam, że może Ray i cała horda Holendrów) ale czy oni na pewno tu zajrzą?
Kallipygosie, wielce bym była anszantowana gdybyś awansował mi tę bagatelkę i dokonał translacji i objaśnienia co to u diabła ma znaczyć
—-> Asakura
—-> Synafia
Po takim komentarzu niczego nie potrafię Ci odmówić.
Jestem zachwycona. Zwłaszcza podoba mi się forma zdrobniała Konradyn. Mogę tak mówić do Ciebie?
(ze staroczes. Petrъ, które z łac. Petrus od gr. πετρος, petros – skała) – chrześcijańskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego. Wywiedzione od przydomku Szymona apostoła nadanego mu przez Jezusa Chrystusa (aram. Kefas). Jest to obecnie trzecie co do popularności imię w Polsce, a pierwsze wśród imion męskich (stan na marzec 2009[1]), noszone przez ponad 676 tys. osób. Są w Polsce także osoby o żeńskim imieniu Piotra.
Imię pochodzi z Nowego Testamentu. Według apostoła Jana Jezus przepowiedział nadanie tego nowego imienia Szymonowi już przy okazji jego pierwszego spotkania z Nauczycielem (J 1,42). Proroctwo to spełniło się z chwilą, gdy Szymon jako pierwszy spośród apostołów otrzymał ponadnaturalne objawienie mesjaństwa Jezusa. Z tej właśnie przyczyny Jezus nazwał go Kamieniem lub Głazem tworzącym część fundamentalnej skały, którą jest osobiste, pochodzące od samego Boga, objawienie Jezusa jako Mesjasza (Mt 16,18).
Imię ‘Πετρος’ jest czasami tłumaczone jako ‘Skała’, co w języku polskim oznacza z reguły wielki kamienny masyw. W grece wyraz ten zawsze oznaczał duży kamień, głaz lub fragment skały, zaś dla masywu skalnego używano innego słowa – ‘πετρα’.
Polska forma Piotr z “o” zamiast “e” jest regularną zmianą spowodowaną przez tzw. przegłos polski (por. też np. kościół z łac. castel.)
Ha !